04142424439
حبوبات ایرانی مثل لوبیا، نخود، عدس و ماش از محصولات کشاورزی پایدار و سودآور هستند که بازار جهانی برای آنها بسیار بالاست. برای صادرات حبوبات باید محصول پاکشده و بدون حشره و قالب باشد و در دستگاههای غربالگری حرفهای مرتب شود. حبوبات باید در محیط خشک و بدون رطوبت نگهداری شود و بستهبندی باید از مواد قابلتجزیه یا پلاستیک غذایی انتخاب شود. تمام حبوبات صادراتی باید دارای گواهی بدون سموم شیمیایی باشند و استانداردهای بینالمللی را رعایت کنند. کنترل سر انگل و کنترل سایر ناخالصیها از مراحل مهم صادرات است.
حبوبات: درواقع گروهی از مواد غذایی محبوب هستند که از نظر تغذیه بسیار مفید و برای افزایش سلامتی حائز اهمیت هستند. حبوبات معمولا در کارخانه جات صنعتی و یا کارگاه های خانگی و خط تولید توسط دستگاه بسته بندی تولید و عرضه می شوند.
حبوبات چیست؟
حبوبات، نوع مهمی از مواد غذایی به شکل گرانول هستند مانند نخود، لوبیا، عدس، لپه، نخود فرنگی و جو که همگی گروهی از محصولات غذایی هستند که در واقع از دانههای گیاهان مختلف تولید شدهاند. حبوبات به دلیل دارا بودن مواد معدنی، مواد مغذی و قابل هضم، از نظر تغذیهای بسیار مفید هستند.
حبوبات چگونه تولید و بسته بندی می شوند؟
در خط تولید حبوبات ماشین آلات و دستگاه های تولیدی مختلفی وجود دارد؛ مثل دستگاه بسته بندی حبوبات – دستگاه دستچین حبوبات – دستگاه بوجاری – دستگاه های پرکن – دستگاه پولیش حبوبات و… که به شکل هماهنگ در کارخانه جات در حال فعالیت هستند.
ارزش غذایی حبوبات
حبوبات دارای ارزش غذایی بسیار بالایی هستند و حاوی مواد مغذی و معدنی مهمی هستند که برای سلامتی بدن بسیار مفیدن. در ایران معمولا در انواع غذا ها، خورشت ها، پلو ها، خوراک، کنسرو و… از حبوبات استفاده می کنند و مصرف بسیار بالایی در ایران دارند.
حبوبات یا بُنشن انواع دانههای خوراکی هستند که به صورت خشک مصرف میشوند؛ حبوبات معروف عبارتند از لوبیا، عدس، ماش، باقلا، نخود، لپه، سویا، بادام زمینی، تمر هندی، یونجه و غیره هستند.
حبوبات دارای مقدار زیادی پروتئین، کربوهیدرات، مواد معدنی مانند: آهن، کلسیم، پتاسیم، منیزیم و ویتامین آ هستند.
استاندارد کلی حبوبات بر اساس منبع وزارت بهداشت:
تمام حبوبات باید عاری از هر نوع آفت شامل هر گونه حشرات، قارچ ها یا باکتری ها و غیره( مواد خارجی )نظیر خار و
خاشاک، حشرات مرده، قطعات گیاهی، شن و سنگریزه (آفت زدگی) وجود سوراخ خروجی و حفره ی تغذیه ی حشرات بالدار، نارسی خود دانه، غیر یکنواختی، چروکیدگی، فساد دانه به خاطر فعالیت زیستی یا اتواکسیداسیون و تغییر رنگ آن باشند.